Supervisie

Jezelf positioneren in een krachtenveld

Tijdens de supervisies die ik tijdens mijn trainingen aan sociale professionals, jeugdhulpverleners en hulpverleners in de GGZ geef, is me iets opgevallen. Professionals hebben tegenwoordig te maken met heel veel partijen. Je hebt niet alleen meer je contact met je cliënt, nee er zit een gemeente achter met een indicatiestelling. Er zijn vaak meerdere hulpverlenende organisaties betrokken en de samenwerking tussen deze partijen loopt zelden van een leien dakje.

Professionals bewegen zich in een krachtenveld waarbij iedereen wat wil en verwacht. En wat iedereen wil en verwacht strookt vaak niet met elkaar. De hulpverlener wordt in veel gevallen al op pad gestuurd met een opdracht inclusief doelen. En de grote uitdaging hierin is om je eigen positie als professional vast te houden. Dat dat ingewikkeld is spreekt voor zich. En dat ze dat inbrengen in de supervisie ook!

De man die overlast veroorzaakt
Een voorbeeld uit een van de supervisies: een sociale professional wordt door de gemeente op pad gestuurd om aan de slag te gaan met een man die voor overlast in de wijk zorgt. Welke krachten spelen hier allemaal een rol?

De betrokken man.
De gemeente die wil dat er geen overlast in de wijk plaatsvindt.
De buurtbewoners die klagen.
De organisatie waar de professional werkt die afhankelijk is van de financiering van de gemeente.
Andere hulpverlenende instanties.
De professional zelf.

Deze lijst bestaat nog maar uit vijf krachtenvelden, maar in de praktijk zijn het er vaak meer. Een beetje professional weet dat je bij een man die overlast bezorgt verder moet kijken dan de overlast. Waarom doet deze meneer dat? Maar wanneer je namens een gemeente op pad gestuurd wordt om in gesprek te gaan met deze meneer, heb je dan wel tijd en ruimte om aan die laag aandacht te besteden? De onbewuste (of bewuste) opdracht is toch vaak dat de overlast zo snel mogelijk moet stoppen. En als dat even duurt, of niet lukt, word je daar dan op afgerekend?

Bemoeien is irritant
En deze meneer, zit die wel op een hulpverlener te wachten? En voelt hij niet haarfijn aan dat er een gemeente achter zit die iets van hem wil? Staat deze meneer wel open voor de bemoeienis van een ander? Wanneer ik naar mezelf kijk, vind ik ongevraagde hulp behoorlijk irritant en schiet ikzelf ook meteen in de weerstand. Is het gek als deze meneer niet op een hulpverlener zit te wachten?

En als de hulpverlener nou niet zo geloof in het aanpakken van de overlast, in het dreigen met maatregelen, staat de organisatie dan wel achter haar? Heb je als professional (iemand die opgeleid is zelfstandig keuzes te maken) wel de ruimte daarin je eigen lijn te trekken? Natuurlijk in overleg, maar word je daarin gesteund?

Wanneer ik met professionals over dergelijke casussen praat, dan is vaak een van de ontdekkingen dat degene waar de meeste energie naar toe gaat (de cliënt), helemaal niet degene is met de grootste hulpvraag. En dat de professional vaak meer last heeft van andere partijen, maar het lastig vindt zich daar te positioneren. Denk aan het innemen van een positie ten aanzien van je organisatie, je opdrachtgever, de samenwerkingspartners, etc.

Te vaak worden professionals op weg gestuurd met een opdracht die ze helemaal niet zo kunnen uitvoeren, omdat ze nog geen juiste professionele positie hebben.

Supervisie en trainen
Drie weken geleden zat ik samen met collega Wietze van de supervisie opleiding te praten over trainen en het geven van supervisie. En we ontdekten dat we beiden hetzelfde fenomeen tegenkomen. Professionals vinden het over het algemeen lastig zich in dit krachtenveld te positioneren. En we ontdekten dat we daar beide in trainingen en supervisietrajecten veel aandacht aan besteden. Oog krijgen voor het krachtenveld en stilstaan bij de positie die de hulpverlener in dit krachtenveld heeft. En dat veel professionals dat overslaan, het stilstaan bij zichzelf, hun positie in het krachtenveld.

Die herkenning zorgde ervoor dat we uitspraken hoe belangrijk het is dat trainen en supervisie hand in hand gaan. En hoe belangrijk het is dat er goede en ervaren vakgenoten zijn die collega’s willen begeleiden in het verwerven van een betere positie door werkbegeleiding en supervisie. Ben jij zo’n professional? Overweeg dan eens onze supervisie opleiding

Benieuwd naar jullie ervaringen met dit krachtenveld. Ik stel jullie reacties erg op prijs!

Introductie supervisie opleiding

Overweeg je een opleiding tot erkend supervisor te volgen?
Wil je collega professionals leren superviseren?
Wil dat leren doen op een ervaringsgerichte manier?

Kom dan eens naar een van onze introductiedagen.

Share This